ලෝකයේ ලස්සන වැඩිම කවිය........?

ලෝකයේ  ලස්සන වැඩිම කවිය අහලා තියෙනවද කියලා මන් ඇහුවොත් මන් දනන්වා ඔයාලගේ උත්තරේ "නෑ" කියලා ලැබෙනවා කියලා. මන් දන්නවා ඔයාලා කවුරුත්ම ලෝකයේ ලස්සන වැඩිම කවිය කියවලා නෑ. ඒ ගැන කිසිම අයිඩියා ඒකකුත් ඔයලාට නෑ... ආන්න ඒ නිසා තමයි මන් අද ඒ ගැන ඔයාලට කියන්න හිතුවේ. මන් අද මේ හදන්නෙ ඔයාලට ආන්න ඒ කවිය පෙන්නන්න. මේක ඔයාලටත් ආඩම්බර වෙන්න පුලුවන් සිදුවීමක්. ඔයාලට මුලු ලොකෙටම ඇහෙන්න බොහොම ආඩම්බරයෙන් කෑ ගහලා කියනන් පුලුවන් දෙයක්. මොකද ඔයාලගේ සහෝදර බ්ලොග් ලියන්නෙක්ම තමයි මේ කවිය රචනා කරලා තියෙන්නෙ. වෙන කවුරුත් නෙවෙයි _ණුවා යන සුරතල් නාමයෙන් හඳුන්වන මමම තමයි මේ ලස්සන වැඩිම කවිය රචනා කලේ.  ඔයාලට කොච්චර ගවුරවයක්ද ඒක, නේද?
                          මේ කවිය ගැන පුංචි සටහනක් කරනවනම්, මන් හිතන්නේ නෑ ලොකේ කිසිම කවියෙක් අතින් මේ තරම් ලස්සනින් වැඩි කවියක් නිර්මාණය වෙලා ඇති කියලා. සමහර විට මේක ගිනස් පොතට යන්නත් බැරි නෑ. එහෙම උනොත් බ්ලොග්ලියන අය විදියට ඔයාලට කොච්චර සතුටක්ද නේද. ඒ වගේද ලංකාවට ලැබෙන කීර්තිය. ඇත්තෙන්ම මේක එක කවියක් නෙවෙයි. කවි 3කින් සමන්විත කවි පන්තියක්. කවි පන්තිය කියවද්දි ඔයාලටම තේරුම් යාවි මොන තරම් ලස්සනක් මේ කවි තුල ගබ් වෙලා තියෙනවද කියලා.  ඔන්න මේ කවිය කියවීමේ භාග්‍ය මුලින්ම හිමිවෙන්නෙත් ඔයාලටමයි. හැමදාම ලඟින් හිටපු ඔයාලව අමතක කරලා කොහොමද. එකයි මන් අනෙකුත් මාධ්‍ය වලට දෙන්න කලින් ඔයාලට මේ කවි පන්තිය රස විඳින්න දෙන්න ඕන කියලා හිතුවේ.
                         මේ කවිය ලියවුනු හැටි ගැන පුංචි සටහනක් නොකලොත් ඒක ලොකු අඩුවක්. ඇත්තටම මේක තවත් එක අහඹු සිතුවිල්ලක් නෙවෙයි. මේක බොහොම ක්‍රමාණූකූලව, ඉතා සංයමයෙන් යුතුව, මනා ක්‍රමවේදයක් සහිතව නිර්මාණය කල කවි පන්තියක්. කඩි මුඩියේ කලබලේ නිර්මාණය වූවක් නෙවෙයි මේ කවි පන්තිය. සිතේ ගැඹුරටම කිඳා බහිමින් මිනිස් සිත සුවිශේෂී විශ්ලේෂනයකට භාජනය කරමින් තමයි මේ කවිය මේ ලොවට බිහි වූයේ. එහෙනම් මන් හිතන්නෙ තවත් විස්තර ඕනෙ නෑ. මා අතින් ලියවුනු, ලෝකයේ ලස්සනින් වැඩිම කවි පන්තිය සියලුම ලාංකීය බ්ලොග් පාඨකයින් උදේසා මෙසේ තිලිණ කරන්නම්.

එහේ බැලුවත් ලස්සනයි
මෙහෙ බැලුවත් ලස්සනයි
හැම තැනක්ම ලස්සනයි
ලස්සනයි ලස්සනයි ලස්සනයි

උඩ බැලුවත් ලස්සනයි
යට බැලුවත් ලස්සනයි
වම දකුණත් ලස්සනයි
ලස්සනයි ලස්සනයි ලස්සනයි

උඹේ හිතත් ලස්සනයි
මගේ හිතත් ලස්සනයි
හැම හිතක්ම ලස්සනයි

ලස්සනයි ලස්සනයි ලස්සනයි

*******

වැඩිහිටියන්ට වඩාත් සුදුසුයි!

දැන් ඉතින් මේ හෙඩිම දැක්ක ගමන් මේකේ ඉන්න සේරම පොඩි උන් ටික දුවන් එයි සේරටම කලින්. ඕකනෙ කරන්න බැරි. පොඩි එවුන්ටමයි ලිව්වෙ කියලා දැම්මනම් එකෙක් එන්නෙ නෑ පැත්ත පලාතෙ. ඔන්න හැබැයි ඇවිත් කියෙව්වට කමක් නෑ... පස්සෙ කියන්න එපා මන් තොපිව නරක් කලා කියලා... හරී...... ඔය කිව්වට දැන් ඉන්න පොඩි උන් මාව නරක් කරාවි මන් උන්ව නරක් කිරීම කෙසේ වෙතත්. හරි ඒ බයිලා වැඩක් නෑ... කියන්න ආපු දේ කියමුකො. පුංචි පුංචි කතා වගයක් මතක් උනා. ඒ ටික කියන්න කියලයි අද මන් මේ ලැහැස්ති උනේ.  කෝකටත් කියලා ඉස් ඉස්සිල්ලාම වැඩිය දරුණු නැති පවුලේ සැමට කතාවක් කියලා ඉඤ්ඤංකො.....

හෙඩිමක් නෑ ඕයි..........

මල් හසරැල්ලෙන් මුව සරසාගෙන
පෙම් හී සැර නෙතු තුල දවටාගෙන
එනතුරු ඔබ සෙනෙහස වපුරාගෙන
ඉන්නෙමි හද දොරගුළු ඇරලාගෙන

සුවඳැති මල් නෙක පූදින අරණේ
ඔබ සිත් මල හැර නැත අන් සරණේ
විඳ විඳ සැමදා ඔබ රූ වරුණේ
යන එක සැපතකි වෙත මට මරණේ

දින දින ඔබ ගැන වැඩිවන සෙනෙහස
නැති කරමින් මා සිත තුල නිදහස
කිසිම දිනක නොම වී ඔබ උදහස
සිටිනි මැනවි පාමින් මුව මදහස

කලුවර හීනෙට මහ රෑ පානෙ
පාට අරන් ඔබ පැමිණෙනවානේ
නැගෙනහිරින් හිරු පැමිණෙන ගානේ
ඔබ මගෙ යහනින් පැන යනවානේ

කරගමි දවසක මගේ මනමාලී
ආවත් ලොකෙන් මොන අඬපාලී
හද මඩලට මගේ තිබෙනා වෙලී
හරවනවානම් පෙම් වැහි පීලී

කය මිස සිත ගැන නොතකන මේ ලොව
අන් මනදොල තුටු කරමින් තව තව
නොම හිඳිමින් මතු ගෙවමින් ඔය පව
වඩිනු මැනවි මා තැනු ලෝකෙට නව

හැපි බර්ත් ඩේ....!

ඔන්න හැමෝම එකා වගේ කෑ ගහලා කියන්න හැපි බර්ත් ඩේ කියලා.....
මදි මදි.... සද්දේ මදි.... තව හයියෙන්....
කෝ අනේ කැඳ බීලා වගේනෙ......
හොඳට කට ඇරලා කෑ ගහලා කියන්න...
ආන්න හරි...
අන්න එහෙම...
ඔය තියෙන්නෙ....
එල එල.....
ම්ම්ම්ම්.....
මොකද්ද.......
නෑ නෑ... මට නෙවෙයි අනේ... මගේ බ්ලොග් එකට....
අද මගේ බ්ලොග් එකේ අවුරුද්දෙ උපන්දිනේනෙ.
අහා අහා අහා..... ඕන් මන් බ්ලොග් ලියන්න පටන් අරන් අවුරුද්දකුත් ගෙවුනා. කාලය යන ඉක්මන. මම මගේ බ්ලොග් එක පටන් ගත්තේ හරියටම මීට අවුරුද්දකට කලින් අද වගේ දවසක. ඒ කියන්නේ දෙකදාස් දහය වර්ශයේ ජනවාරි 3 වෙනිදා තමා මන් ඉස් ඉස්සිලම මගේ බ්ලොග් එක ලියනන් පටන් ගත්තේ. අම්මෝ...... බ්ලොග් ගැන මෙලෝ මගුලක් නොදැනගෙන බ්ලොග්කරණයට ඇවිල්ලා හෙන ගේමක් දීලා බ්ලොග් එකත් හදාගෙන  කරපු විගඩම් වල තරම. ජීවිතේට අතගහලා HTML නැති වලින් ඔලුව පුරවගෙන තිම් එක හද හද නටපු පිස්සුවක්. කොහොම හරි මාසයක් විතර ගියා නෙව හරියට බ්ලොග් එකෙ පයිනලයිස් කොරගන්න.
කොහොම හරි ඉතින් අවුරුද්දක් පුරාවට බ්ලොග් ලියලා ලබාගත්තු දේවල් නම් බොහොමයි. දැනුම, විනෝදය වගේම හොඳ යාලුවො ටිකක්. ඇයි ඒ විතරක්ද මගේ අක්කව. අවුරුදු 23ක් තිස්සෙ එකතු කරගන්න බැරි උන දේවල් මේ අවුරුද්දේ මේ බ්ලොග් කෙරුවාව නිසා මගේ ජීවිතේට එකතු කරගන්න පුලුවන් උනානෙ.
                                     අද මන් දිග ලිපියක් ලියන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ නෑ. කියන්න ඕනැ දේ බොහොම කෙටියෙන් කියලා යන්නයි සූදානම් වෙන්නේ. මොකද මගේ 50 වෙනි ලිපියේ මන් ගොඩක් දේවල් කිව්වනෙ. බ්ලොග්කරණයට ආපු විදියයි ඒකෙ පැලපදියම් වෙච්චි විදියයි ගැන ගොඩක් දේවල් මන් ඒකෙදි කිව්වා. ඒක නිසා මන් ආයේ එව්වා මෙත්නත් කියන්න යන්නෙ නෑ.
                             අද මට ඕනෑ ස්තූති කරන්න විතරයි. ඔයාලා හැමෝටම. අවුරුද්දක් පුරාවට මට ලබා දුන්න සහයෝගය වෙනුවෙන්. ඇත්තටම ඔයාලා නිසා තමයි මට මෙච්චර දුර එන්න පුලුවන් උනේ. හැමදාම මගේ ලඟ ඉදගෙන මන් ලියපුවා කියවලා, හොද නරක පෙන්නලා, ඔයාලා ලබා දීපු ඒ අත්වැල නිසා තමයි මන් අද මේ තරම් සතුටින් මේ ලිපිය ලියන්නේ. ඔයාලා නැත්නම් මේ බ්ලොග් එක ඉපදුනු තැනම මැරිලා. ඒක නිසා ඔයාලා හැමෝටම ගොඩාක්ම ස්තූතියි. ඒ වගෙම මන් ඔයාලගෙන් ඉල්ලා හිටිනවා අවුරුද්දක් පුරාවට මාත් එක්ක හිටියා වගේම ඉස්සරහත් මට ශක්තියක් වෙලා මගේ ලඟින් ඉන්න කියලා. මට ඔයාලගෙන් ඉල්ලන්නෙ එච්චරයි. එතකොට තව අවුරුද්දකට පස්සෙ අවුරුදු දෙකේ උපන්දිනය සමරද්දි මට මීටත් වඩා සතුටින් ඒ දවස සමරන්න පුලුවන් වේවි.
දැන් ඔන්න මාත් එක්කම කියන්න.

හැපි බර්ත් ඩේ ටූ යූ
හැපි බර්ත් ඩේ ටූ යූ
හැපි බර්ත් ඩේ ඩියර් අනන්තය
හැපි බර්ත් ඩේ ටූ යූ

                      එහෙනම් ඕන් කේක් කෑල්ලක් එහෙම කාලා හිටින්නකො....

ලප

රතු ලපය
හොය හොය
සුදු වත පීරන
හිත් වල හැංගුනු
කලු ලප
අනේ....
මුන්ගේ පිරිසිඳුකම

ගෙදර බුදුන් නැන්දා...........!

"ගෙදර බුදුන් අම්මා" කියන කියමන මන් පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම අහලා තිබ්බා. ඒත් ඒ කියමනට අමතරව තවත් කියමනක් තියෙන්න ඕන කියලා මන් ඒ කාලෙ හිතන් උන්නා. ඒ තමයි "ගෙදර බුදුන් නැන්දා" කියලා. මොකද මගේ ලමා කාලයෙන් වැඩි කොටසක් ගෙවුනේ මගේ ලොකු නැන්දා ගාව නිසා. ලොකු නැන්දා එහෙමත් නැත්නම් අපේ තාත්තගේ අක්කා, ළමයි 5 දෙනෙක්ගෙන් යුතු පවුලක වැඩිමලා. අපේ තාත්තා පවුලෙ 4 වෙනියා. ලොකු තාත්තා බැඳලා වෙනම පදිංචි වෙලා හිටියේ. අපේ තාත්තලාගෙ මහ ගෙදර ජීවත් උනේ අපේ තාත්තා ඇතුලු පවුලේ ඉතුරු 4 දෙනායි අපේ ලොකු නැන්දා විවාහ වෙලා හිටිය මාමායි විතරයි. කොහොම හරි අපේ තාත්තා අපේ අම්මව විවාහ කර ගත්තයින් පස්සෙ තත්තත් මහ ගෙදරින් වෙන් උනා. ඒ කාලෙ අපේ අම්මලාට එතරම් ආර්ථික අතින් සරු කාලයක් වෙලා නෑ. කුලියට ගත්තු තැනක තමයි අම්මලා ජීවත් උනේ. කොහොමින් කොහොම හරි මාත් ඉපදුනා කියමුකො. මන් ඉපදුනාට පස්සෙ අම්මලා ගෙවල් කීපයක්ම මාරු කරලා තියෙනවා. වැඩි හරියක් ඉඳලා තියෙන්නෙ අම්මගෙ යාලුවන්ගෙ ගෙවල් වල. පස්සෙ වෙනම තැනක් කුලියට අරගෙන ඇවිල්ල තියෙනවා මට අවුරුදු 2 ,3ක් විතර වෙද්දි. ඒවා හෙන දිග ස්ටෝරි. ඒ කාලෙ අම්මලාට හුඟක් දුෂ්කර වෙලා තිබුනට දැන් අපේ තාත්තා එහෙම ඒ කතා කියන්නෙ බොහොම සැහැල්ලුවෙන්. ඒ කාලෙ දිහෑ බලපුවාම එයාලට සියුම් ආඩම්බරයක් දැනෙනවා ඇති අපි නැගිට්ටෙ පල්ලෙහාම තැන ඉඳන් නේද කියලා.

නමක් නැති කවි 11

අපේ ගෙදර

අඳුර

මේ තරම් 

කලුවරයි

කියලා පෙනුනේ

අල්ලපු ගෙදර

ලයිට් දාලා

තියෙනවා දැක්ක 

වෙලාවෙ.....